﻿Korekta położenia krańcowego może być albo zawsze skuteczna, albo - alternatywnie - aktywowana przez osobny 1-bitowy obiekt komunikacji (np. wysterowana przez zestyk okna, przykład zastosowania: przy zamkniętym oknie korekta położenia krańcowego / funkcja wentylacji nie jest wykonywana. Jest jednak aktywna przy otwartym oknie w celu zapewnienia wentylacji).

*zawsze aktywna*: korekta położenia krańcowego jest zawsze włączona. Bezpośrednio po przemieszczeniu elementu zawieszanego do dolnego położenia krańcowego za pomocą polecenia ciągłego element wykonawczy przeprowadza korektę.

*sterowanie za pomocą obiektu*: korekta położenia krańcowego jest sterowana przez obiekt. W razie potrzeby możliwe jest jej odblokowanie za pomocą telegramu WŁ. wysyłanego do obiektu "Korekta dolnego położenia krańcowego". Element wykonawczy przeprowadza korektę tylko po przemieszczeniu elementu zawieszanego do dolnego położenia krańcowego za pomocą polecenia ruchu ciągłego (zakończony przesuw napędu) i odebraniu telegramu odblokowania (np. otwarcie okna). Odblokowanie korekty położenia krańcowego / funkcji wentylacji jest anulowane automatycznie po ponownym wysterowaniu wyjścia przez dowolne inne polecenia. W związku z tym konieczne jest ponowne aktywowanie kolejnego telegramu odblokowania, jeśli ma ono nastąpić po kolejnym przesuwie ciągłym do dolnego położenia krańcowego wskutek polecenia trybu bezpośredniego.
Telegramy OFF do obiektu "Dolna korekta położenia krańcowego" dezaktywują korektę położenia krańcowego. Wyjście nie zmienia przez to pozycji elementu zawieszanego.
